Blog Image

DMVB

Relevant

Blog Posted on 30 Sep, 2017 00:45:06

Voor wie van complottheorieën houdt moeten het haast wel gouden tijden zijn. Opeens valt de één na de ander over RTL heen. Dat kan nauwelijks toeval zijn. De zendergroep wil inhoudelijk niet reageren, maar kwam wel met een statement, een veelzeggend statement.

Over de programma’s van RTL kan ik helemaal niets zeggen, om de doodeenvoudige reden dat ik niet zou weten wanneer ik voor het laatst iets van RTL gezien heb. De televisie begint in het algemeen steeds meer een ‘sta-in-de-weg’ in de kamer te worden. Neemt niet weg dat ik zeer geïnteresseerd het media nieuws lees.

Eén opmerking van het RTL statement viel mij op, en dan neem ik de tekst zoals die hier in Spreekbuis stond. RTL 4 doet het tot nu toe met 18,4 procent marktaandeel (in 2016 17,5 procent) beter dan vorig
jaar in de voor ons relevante commerciële doelgroep van 20-49 jaar.’
Het zit hem in het ‘relevant commerciële’. Nou is dat op zich helemaal niets nieuws, maar zelden is het zo hardop gezegd. RTL is een commerciële zendergroep, en derhalve is het woordje ‘commerciële’ in het statement overbodig. Voor RTL is de groep 20-49 jaar relevant. 20- en 50+ kunnen het schudden. Ook dat is geen nieuws, maar wel een linke opmerking als
je er de demografische gegevens van Nederland naast legt.

Het leuke van het statement is, dat RTL, naar ik aanneem geheel onbedoeld, impliciet een lans breekt voor de Publieke Omroep. Bij de NPO moet het statement met gejuich ontvangen zijn. Vooral de NTR kan nog tijden verder met haar slogan ‘Speciaal voor iedereen’.



Århus 2017

Blog Posted on 24 Sep, 2017 10:30:18

Het rode lint was al bijna gespannen, de euforie was groot. Voor het eerst sinds 1972 zou er weer een tram / lightrail in Denemarken gaan rijden. Zaterdag 23 september 2017 zou de officiële opening van de tramlijn in Århus, de tweede stad van Denemarken, plaatsvinden. Stipt om 12:30 zou de allereerste tram door het rode lint rijden. Zou, want het nieuws nam een dramatische wending.

Weekend Avisen, misschien wel de meest invloedrijke krant van Denemarken, dat zoals de naam al zegt alleen in het weekend verschijnt, had er een mooi artikel aan gewijd. De voordelen voor de stad en de omgeving, het lage energie verbruik, het kon allemaal niet op. De aanleg was voorspoedig verlopen en alle tests waren probleemloos verlopen. Slechts één keer was een tram op een auto gebotst, maar dat was dan ook een auto waarvan de eigenaar zijn of haar voertuig totaal verkeerd geparkeerd had.

De feestvreugde, de euforie, was van hele korte duur. Op de avond voor de
officiële ingebruikname (!) trok de Deens Inspectie voor het vervoer de stekker uit het project. De tramlijn was afgekeurd. Ongeloof en verbijstering in de Deense media; wat was hier aan de hand? Na alle rooskleurige verhalen kwam dit letterlijk als een donderslag bij heldere hemel. Die vrijdagavond kwamen de berichten over de ware toedracht snel achter elkaar. De Inspectie had de beschrijving van het veiligheidssysteem afgekeurd. Eerst leek het om details te gaan, maar uiteindelijk bleek zelfs de globale beschrijving afgekeurd te zijn. Niet veel later kwam het bericht dat de Inspectie en het vervoersbedrijf al maanden met elkaar overhoop lagen over het beveiligingssysteem, en dat de Inspectie al eerder had gedreigd met het niet verlenen van de goedkeuring.

En dan was er nog die geparkeerde auto die door een tram was geramd. Bij nader inzien bleek dat toch anders te liggen: de tram was tijdens een testrit op een verkeerskruising bovenop de auto geklapt. Het oorspronkelijke bericht in de media werd in allerijl ingetrokken.

Meteen begon ook het moddergooien tussen het vervoersbedrijf en de Inspectie, altijd zeer lezenswaardige verhalen. Maar het resultaat blijft hetzelfde: de tram rijdt voorlopig niet, en niemand die zich aan een nieuwe datum waagt. Op de trams zitten prachtige stickers: ‘Pas på mig, jeg er nyt i trafikken’ (Let op mij, ik ben nieuw in het verkeer). Voorlopig hoeft niemand op te letten.

Bij de treurige gebeurtenis komt nog wel één klein vraagje opzetten: hoe kon het gebeuren dat dit nieuws zo als donderslag bij heldere hemel kwam? Hoe kon het gebeuren dat alle media de halleluja-verhalen zo klakkeloos hebben overgenomen, inclusief het verdraaide bericht over de geparkeerde auto?

Onwillekeurig dwalen mijn gedachten af naar juli volgend jaar. Volgens planning gaat dan de Amsterdamse Noord-Zuid lijn rijden. Toch?!



Een nieuw seizoen

Blog Posted on 01 Sep, 2017 22:19:59

Deze zomer ontstond er haast, naast de gebruikelijke voetbal-transferperiode, een nieuw fenomeen: de radio-transferperiode. Inmiddels heeft bijna iedere dj wel een nieuw plekje gekregen, dan wel het oude behouden. De herfst kan beginnen met ‘rust in de tent’.

En toch broeit er nog wat. Bij de presentatie van het nieuwe televisie seizoen viel mij één opmerking angstaanjagend op. Een bijzinnetje haast, met gegarandeerd grote gevolgen. De NPO gaat nadrukkelijker aanwezig zijn op de internet-platforms. Daar gaat fors meer geld naar toe. Uiteraard moet dat ten koste gaan van wat anders, en geheel op de automatische piloot is daar een dekking voor: onder andere de radio-sectie moet gaan inleveren. Wat gaat dat betekenen? Nog meer plaatjes draaien? Over vier maanden gaat het nieuwe radioseizoen in. Het kan niet anders dan dat de beslissingen, in ieder geval op de hoofdlijnen, al gevallen zijn. Vooralsnog sijpelt er weinig naar buiten toe; alleen over ‘Kamerbreed’ heb ik wat vaags gelezen.

Het nieuwe televisieseizoen staat op het punt om van start te gaan, over vier maanden volgt de radio. Graag zou ik zeggen: ik laat mij verrassen, maar ik vrees het ergste.



Generalisten versus Specialisten

Blog Posted on 26 Aug, 2017 01:28:44

Luisterend naar NPO Radio 1 kwam een vraag bij mij op: waarom heb ik geen goed woord over voor NPO Radio 1, en loop ik weg met Danmarks Radio P1? Wat zijn de overeenkomsten, wat zijn de verschillen? Voor het gemak gebruik ik in dit blog verder de namen Radio 1 en P1. Misschien ten overvloede: het is mijn mening.

Beide zenders zetten zichzelf neer als nieuwszenders, waarbij Radio 1 zich neerzet als nieuws- en sportzender. Daar zit het eerste verschil: P1 heeft geen sportprogramma’s, het is een pure nieuwszender. Er zijn op het eerste gezicht meer verschillen. P1 is reclamevrij, draait geen muziek (tenzij het direct gerelateerd is aan een item van een uitzending), er is geen verkeersinformatie (uitzondering: spookrijders), en het weer komt alleen aan bod in de nieuwsbulletins op het hele uur (en dan hooguit voor 20 seconden). Dan heb je al een heel andere zender dan Radio 1.

Radio 1 reutelt overdag constant in hetzelfde stramien door. De namen van de programma’s wisselen, net zoals de uitzendende omroepverenigingen, maar de programma’s zijn compleet inwisselbaar. Het is een constante brei van korte, wisselende onderwerpen, met de nadruk op het moment van de dag, de waan van de dag. Dat doet P1 volstrekt anders. Daar worden items uitputtend behandeld in aparte programma’s, altijd met een maatschappelijke relevantie. Die programma’s duren consequent 57 minuten. In de ochtend komen, na het ochtend nieuwsprogramma
(06:00-09:00), drie van dat soort programma’s achter elkaar, met volstrekt
verschillende onderwerpen en andere programmamakers (09:03, 10:03 en 11:03). Voor Radio 1 heb je geen spoorboekje in een gids nodig, voor P1 is het programmaoverzicht op dr.dk essentieel.

En dan is er het vlaggenschip van P1: Orientering, het nieuwsprogramma dat tegenover Nieuws & Co op Radio 1 staat. Hier wordt de vergelijking gênant, en misschien komt hier wel ten diepste het verschil tussen Radio 1 en P1 aan de oppervlakte. In ‘Orientering’ komen actuele zaken aan de orde, maar kunnen rustig 20 minuten duren, zo nodig langer. Er is een presentator (m/v) die onderwerpen inleidt, zelfs duidt, waarna één journalist het onderwerp uitdiept. De presentator en journalist gaan niet met elkaar in gesprek. Hoe anders is dat op Radio 1. Daar ‘babbelen’
de presentator en journalist maar al te graag met elkaar, en is de presentator niet zelden ook de interviewer. P1 scheidt die functies, Radio 1 niet. Het leidt tot het extreem hoge ‘theemutsengehalte (m/v)’ op Radio 1, en ik kan dat niet uitstaan.

Wat vriendelijker geformuleerd: op Radio 1 werken ‘Generalisten’, die van alles en nog wat wel iets zouden moeten weten, op P1 zitten de  ‘Specialisten’, die zich per uitzending met maar één onderwerp bezighouden. P1 is zonder meer zakelijker, misschien zelfs afstandelijker, maar is dat geen voorwaarde voor een nieuwszender?

Een slotvraag zou kunnen zijn: waar maak je je nou zo druk over, je hoeft toch niet naar Radio 1 te luisteren? Godzijdank niet, er zit een knop aan het toestel, en zolang er internet is, is er ook P1. Probleem opgelost! Maar toch…: het zal in mijn blogs wel opgevallen zijn dat ik iets met radio heb, en eigenlijk zou ik het fantastisch vinden als de NPO ooit…., eens…., met een echte nieuwszender op de radio op de proppen zou komen zetten. Het is waarschijnlijk luchtfietserij. Helaas, het is niet anders. Nooit aan een dood paard gaan trekken? Mooi wel, reanimeer NPO Radio 1!



Commissie van Wijzen

Blog Posted on 19 Aug, 2017 01:31:10

NTR directeur Paul Römer kwam met opmerkelijke standpunten over de Publieke Omroep in Nederland. Het begon met het opheffen van de STER en ging verder met rigoureuze maatregelen, waarbij platitudes niet geschuwd werden.

Aan de televisiekant komen meteen weer “Heel Holland Bakt” en “Boer Zoekt Vrouw” om de hoek zetten, als voorbeelden van hoe de NPO vastgekleefd zit aan de kijkcijferkanonnen. Ik blijf het opmerkelijk vinden dat in dit rijtje nooit, maar dan ook nooit, “NOS-Sport”, het allergrootste kijkcijferkanon, voorkomt. Nota bene de afdeling waarvan de kosten van ‘het voetballen’ niet geopenbaard kunnen / mogen / willen worden. Als je dan toch over rigoureuze maatregelen praat, zou dit ook nadrukkelijk een optie kunnen zijn, en samen met de ‘tijdwinst’ van het opheffen van de STER, is al haast één televisienet opgeheven. In degedachten van de NTR baas vallen de klappen bij de NPO radio. Uiteraard, want dat is al langer het zwaar verwaarloosde stiefkindje. NPO Radio 2 en NPO Radio 5 (respectievelijk de best beluisterde en snelst groeiende radiozender van de
NPO) kunnen wel opgeheven worden. Opmerkelijk dat NPO 3FM hier niet genoemd wordt. Toegegeven, ik zou op dit moment (let wel: op dit moment!) met de beste wil van de wereld niet kunnen verzinnen, wat de legitimatie van NPO Radio 2, NPO 3FM en NPO Radio 5 als publieke radiozenders zou kunnen zijn. Misschien kan Paul Römer eens uitleggen wat de NTR op NPO 3FM te zoeken heeft.

Overigens is het wel de moeite waard om even tussendoor vast te stellen (op basis van ntr.nl), dat de NTR op de door haar directeur genoemde radiozenders (“2 en 5”) zelf geen programma’s heeft. Het voedt toch een beetje de gedachte van: snijden is prima, zolang het mijn eigen club maar niet treft.

De discussie is alles behalve nieuw, en zal blijven doorwoekeren. Doorwoekeren omdat naar mijn stellige overtuiging de centrale, achterliggende vraag met een enorme boog gemeden wordt: Wat is nu eigenlijk ‘De Publieke Omroep’? Wat moet de taakstelling van de Publieke Omroep zijn? Moet de PO complementair zijn aan commerciële zenders, of heeft het een totaal eigen, zelfstandige functie?

Het huidige omroepsysteem is geëvolueerd uit het ‘zuilensysteem’, aangevuld met de NRU en NTS, later NOS, waaraan de NTR (als fusie taakomroep) later toegevoegd is. Daar waar Nederland zo goed als ‘ontzuild’ is, gaan wij bij de PO vrolijk verder met de, al dan niet zwaar verwaterde, zuilen. Is een hele rigoureuze optie niet om over te gaan naar een Publieke Omroep, zonder de huidige omroepverenigingen? Zou dat de slagvaardigheid, financiële efficiëntie niet in hoge mate verhogen? Dit uiteraard onder de garantie van pluriformiteit en onafhankelijkheid.

In Nederland worden alle hete aardappels doorgeschoven naar ‘een Commissie van Wijzen’. Wordt het zo langzamerhand niet eens tijd om zo’n Commissie in het leven te roepen voor de omroep? Een commissie die voor langere tijd de taakopdracht voor de publieke omroep, inclusief de regionale omroep, vaststelt. Een commissie die (opnieuw) definieert wat een publieke omroep is, die omroep legitimeert. Een commissie die vaststelt welke faciliteiten (radio- en televisienetten, internet) nodig zijn om de taakopdracht uit te voeren. Een commissie die vaststelt welk budget daarvoor nodig is. Zo’n commissie zou wat mij betreft ook twee zaken moeten evalueren: wat is het effect geweest van het opheffen van de
gescheiden budgetten voor radio en televisie, en wat is er met ‘de omroepgelden’ gebeurd sinds het afschaffen van het luister- en kijkgeld. Komt daar ook eens duidelijkheid over.

Zo’n commissie zou kunnen leiden tot het handhaven van het huidige omroepsysteem, een kleinere of geen publieke omroep, maar ook tot een grotere. Misschien  wel tot iets briljant totaal nieuws.



De mythe

Blog Posted on 12 Aug, 2017 01:49:12

De derde betekenis die de ‘Van Dale’ aan het woord ‘mythe’ geeft is: als juist aanvaarde maar ongefundeerde voorstelling. Daar kan ik voor dit blog iets mee. Komende week is het 50 jaar geleden dat de Britse ‘Marine Broadcasting Offences Act’ van kracht werd. Alle Britse zeezenders, op de twee Radio Caroline’s na, gingen uit de lucht.

Alles wat ik over ‘Radio London’ schrijf, is van horen zeggen; zelf heb ik de zender nooit gehoord, althans nooit live. En toch…, de 15e augustus nadert, en daar loop ik weer de jingles van ‘Big L’ te fluiten en te blèren; ze zitten
erin geramd. Bij de eerste tonen van “Reach out, I’ll be there” van the Four
Tops, bulder ik als een automatisme: ‘Big L time is three o’clock, and Radio
London is now closing down’. Hoogst onwaarschijnlijk dat “Reach Out” ook echt het laatste nummer is geweest dat ‘Wonderful Big L’ uitzond. Waar komen die associaties toch vandaan? Waarschijnlijk door de B-kant van de single “Veronica” door de medewerkers van Radio Veronica. Daar stond een soort mini-documentaire op ter ondersteuning van de actie “Veronica blijft, als u dat wilt’. Daar zitten verwijzingen in naar Big L, en de combinatie van het nummer van The Four Tops met de beroemde “closing down” zin. Daar zit waarschijnlijk voor mij de oorsprong van de mythe van Radio London: ongefundeerd omdat ik het zelf nooit gehoord heb, maar zeker weten dat het er was.

50 jaar geleden kwam het einde voor de meeste zeezenders van het Verenigd Koninkrijk. De ‘Marine Broadcasting Offences Act’ was voor niets anders bedoeld, dan voor de bescherming van de BBC. Kijk eens naar het Engelse radiolandschap van vandaag. In Nederland is het niet anders: Radio Noordzee en Radio Veronica moesten en zouden weg (31-08-1974) om ‘Hilversum’ te beschermen, en kijk eens hoe het radiolandschap er inmiddels, 43 jaar later, uitziet. Het gebeurde onder druk van Europese regelgeving, net zoals het Verdrag van Straatsburg (de basis voor alle anti zeezender wetten) dat is. Wie neemt inmiddels ‘3FM’ nog echt serieus? De monopolist ging in 1974 uitgebreid en met verve op de lauweren rusten, en
kleunde daardoor mis. Verliezen door te winnen heet zoiets. Dat pikte de BBC destijds met Radio 1 een stuk slimmer in.

Hoewel 15 en 31 augustus mij nog steeds zwaar op de maag liggen, kan ik nauwelijks op die data een dikke vette grijns onderdrukken: uiteindelijk kwam alles weer goed; de mythe leeft gewoon door.



Nog één optie

Blog Posted on 05 Aug, 2017 03:35:15

De discussie
c.q. klaagzang is weer helemaal terug van weggeweest: de verhoging van de
abonnementsprijzen van de verschillende telecombedrijven, als gevolg van de
overeenkomsten met FOX-Sport (door sommigen ook wel aangeduid als: de voetbalbelasting). Veel
suggesties over hoe je goedkoper uit zou kunnen zijn, maar de goedkoopste
ontbreekt steevast.

Toegegeven:
het vraagt een extreme aanpassing van het kijkgedrag. Voor de oplossing moet je
zeker niet aan de programma’s van RTL en SBS vastgebakken zitten, en niet-Nederlandse
producties behoren dan ook tot het verleden. De oplossing heet: BVN. De zender
met “het beste van Nederland van Vlaanderen”, lees van NPO en VRT (waarbij dat ‘beste’
uiteraard zeer subjectief is). De zender is door geo-blocking (eigenlijk een
omgekeerde geo-blocking) weliswaar in Nederland en Vlaanderen niet via het
internet te zien, maar daar zijn de Astra 1L en Hot Bird Europe
satellieten, op respectievelijk 19 en 13 graden Oost. BVN zendt daar Free To
Air (FTA) uit. Als je met dit aanbod uit de voeten kunt is het eenmalig de
aanschaf van een ontvanger en een schotel, en dan is het gratis, en ook nog
eens reclamevrij. Heel erg aanlokkelijk lijkt het mij niet, maar het kan.

Via de Astra
satelliet komt dan ook nog eens het volledige aanbod van de Duitse publieke
zenders FTA binnen in HD kwaliteit (ARD, ZDF, NDR, MDR, WDR, RBB, HR, BR, SWF,
SR en een rits van themakanalen van ARD en ZDF). En voor wie dat nog niet
genoeg is: het wemelt op de Astra satellieten van FTA zenders waarvan nog nooit
iemand gehoord heeft.

Voor een
kleine investering meer (een ander soort schotel en een extra kop) haalt u via
de Astra-2 satelliet het volledige pakket van BBC, Channel 4, Channel 5 en ITV (en
nog véél meer) binnen; FTA uiteraard. Dan blijkt opeens dat BBC meer is
dan BB1, BBC2 en BBC4. Wonderlijk genoeg zit BBC World niet op deze Astra
satelliet, maar wel weer op de Hot Bird Europe.

Ook aan
radioprogramma’s geen gebrek: meer Engelse en Duitse radiozenders FTA te
ontvangen dan er ooit op de voorkeuzetoetsen van een gewone radio zullen
passen. Voor de Nederlandse radio zit u nog wel vast aan een DAB+ ontvanger, of
als u minders zenders wilt een FM ontvanger.

Voor wie heel
principieel geen “voetbalbelasting” wil betalen, en bereid is om extreme
concessies in het kijkgedrag te doen, is er dus wel een oplossing, en op
termijn zelfs een hele goedkope. Het lijkt mij geen echte aanrader, maar
het is een optie.



Oude liefde roest nooit!

Blog Posted on 28 Jul, 2017 20:36:50

Verbazingwekkend
dat een tv-programma soms dingen losmaakt die niemand zou verwachten. Een
programma waar niemand zich een buil aan kan vallen, slaat in als een bom. Het
programma? ‘De nieuwe Stradivarius’, aflevering ‘Rik Mol, trompettist’.

Als klein
jochie had ik een plastic trompetje, een rode. Geluid kwam er helemaal niet
uit. Als de Eurovisie-tune op de tv was, stoof ik met m’n trompetje naar de
buis, om mee te tetteren. Destijds kwam de tune twee keer langs: één keer met
het logo van de NTS en aansluitend met het logo van de omroeporganisatie die de
uitzending verzorgde. Helemaal geweldig. Daar moet ergens de basis gelegd zijn:
ik wilde trompet spelen.

Een paar jaar
later vroegen mijn ouders advies aan één van de trompettisten van een omroeporkest.
Zijn advies was: doe het nu nog niet. Hij is nog te jong, zijn longen zijn nog
in ontwikkeling. Er kwam een alternatief: ik kreeg een trompet (yesssss!!!) en ik
kreeg pianoles, met als doel om alvast noten te kunnen lezen. Elke dag mocht
wel eventjes op mijn trompet spelen. Het werd een drama, dat wil zeggen een
half drama. Binnen de kortste keren kon in de eerste toonladders op mijn
trompet spelen (met en zonder ventielen), mijn prestaties op de piano bleven dramatisch
achter. De piano moest en zou de eerste tijd prioriteit krijgen, iets waar ik
diametraal anders over dacht. Het project stierf in schoonheid, een behoorlijk
eufemisme voor: slaande heisa. Het is er nooit meer van gekomen.
De trompettist die het advies had gegeven, had ook nog een opmerking gemaakt:
als je hem naar de plaatselijke showband stuurt (en dat was destijds een hele
beroemde), nemen zij hem meteen aan en leiden hem op. Een vraag die altijd is
blijven hangen: was dat nou een waarschuwing of een verkapt advies? In ieder geval
mocht ik niet naar de showband.

Nog steeds is
de kopersectie van een orkest mijn absolute favoriet. Niemand zal uit zijn
stoel vallen dat het rondo en finale van de 7e symfonie van Mahler
mijn meest gedraaide muziekstuk is, net zo min als dat Chicago, met haar
kopersectie, mijn absoluut favoriete popgroep is.

Tegen deze
achtergrond viel ik in ‘De nieuwe Stradivarius, aflevering Rik Mol’. Knal, die
zat! Toen hij voor het eerst op zijn zelfgebouwde trompet kon spelen, zat ik
plaatsvervangend te glunderen. Ik durf te wedden dat in geen enkele huiskamer
langer over dit programma is nagepraat dan hier ten huize. Wonderlijk dat zo’n
programma zoveel los kan maken: van ontzettend blij tot stik-jaloers en alles
wat daar tussen zit. Er blijft maar één vraag over: wat zou er gebeurd zijn, als
ik toen mijn kont stevig tegen de krib gegooid zou hebben?



« PreviousNext »